Muzeum kontratakuje
Zaktualizowano przez: admin - piątek, 23 Maj , 2008 o 13:30
Kustosz Muzeum Broni Pancernej Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu kpt. Tomasz Ogrodniczuk nie spoczywa na laurach. Zdobywa nowe – stare egzemplarze sprzętu. Na placu przed muzealnym hangarem pojawiły się kolejne eksponaty.Tym razem ustawiono okazy artyleryjskie. Największą w Wielkopolsce lufą jest 203 mm armata samobieżna 2S7 ,,Pion”. Wprowadzona do uzbrojenia w 1986 roku w liczbie ośmiu sztuk stanowiła największe działo artyleryjskie Wojska Polskiego. Służyła między innymi do niszczenia stanowisk dowodzenia, środków ogniowych, ,,siły żywej” i sprzętu w rejonach ześrodkowania wojsk oraz burzenia trwałych umocnień polowych. Do strzelania stosowano naboje rozdzielnego ładowania, z pociskiem odłamkowo-burzącym o masie 110 kg. Podobno można było stosować również ładunki nuklearne.
Armata jest działem typu odkrytego. Zbudowana jest na podwoziu gąsienicowym. Została wyposażona w zmechanizowany układ zasilania w amunicję, umożliwiający automatyczne załadowanie naboju do komory nabojowej przy wszystkich kątach podniesienia lufy. W tylnej części działa znajduje się lemiesz, który po opuszczeniu na ziemię zapewnia stateczność armaty podczas prowadzenia ognia. Większość operacji związanych z przygotowaniem armaty do oddania strzału wykonuje się wykorzystując mechanizmy elektryczne i hydrauliczne. W środkowej części kadłuba znajduje się przedział transportowy dla obsługi działa, w którym można było umieścić wyposażenie i uzbrojenie dodatkowe (m. in. przenośny zestaw przeciwlotniczy ,,Strzała-2M” i ręczny granatnik RPG-7).
Masa armaty wynosi 46 ton. Maksymalna donośność pocisku – 37,5 km. Szybkostrzelność – do 2 strzałów na minutę. Obsługa – 7 żołnierzy.
Z kolei 122 mm haubica samobieżna 2S1 ,,Goździk” została wprowadzona do uzbrojenia Wojska Polskiego w latach siedemdziesiątych i jest używana do dziś. Jest przeznaczona do niszczenia środków ogniowych, stanowisk dowodzenia, umocnień polowych głównie ogniem pośrednim, ale także do zwalczania celów opancerzonych ogniem na wprost.
W latach 1984 – 1994 była produkowana przez Hutę Stalowa Wola. Haubica 2S1 to działo typu zakrytego, przystosowane do wystrzeliwania pocisków odłamkowo-burzących (o masie 21,76 kg), kumulacyjnych (18,2 kg), oświetlających i dymnych, a także pływania i przewozu 40 sztuk amunicji artyleryjskiej.
Masa działa wynosi 15,7 ton, maksymalna prędkość jazdy – 60 km/h. Maksymalna donośność – 15,2 km. Szybkostrzelność praktyczna – do 6 strzałów na minutę. Załogę stanowią 4 żołnierze.
Dzięki pomocy żołnierzy 12 Brygady Zmechanizowanej do poznańskiego muzeum powróciła część wieżowa Stuga IV. Elementy wozu przechodziły w Szczecinie wstępne zabiegi remontowe i konserwacyjne. 21 maja HIAB 800 na podwoziu Jelcza prowadzony przez st. szer. Krystiana Trzosa przywiózł niemieckie działo z czasów II wojny światowej do Poznania.
Muzeum Broni Pancernej stale się rozwija. Podczas dnia otwartego 31 maja będzie można zwiedzić jego ekspozycję w godz. 11.00 – 16.00.
Tekst i foto: Tomasz Szulejko
Kategoria: Muzeum, Wydarzenia
