CZAS:

     02.05.2012 godz. 16.00 – wyjazd

     06.05.2012 godz. 20.00 – powrót

MIEJSCE  ZAKWATEROWANIA:

     Ośrodek Konferencyjno-Wypoczynkowy „HORYZONT” Szklarska Poręba; ul. Chałubińskiego 1

ŚRODEK TRANSPORTU: 

     autokar z CSWLąd (nieodpłatnie)

KOSZTY ZAKWATEROWANIA I WYŻYWIENIA:

     pokoje z łazienkami,

     dwoma posiłki (śniadanie + obiadokolacja) – cena 65 zł/doba (4 doby x 65 zł = 260 zł)

UBEZPIECZENIE NW:

Uczestnicy rajdu ubezpieczają się od nieszczęśliwych wypadków we własnym zakresie i na własny koszt (członkowie PTTK

z opłaconą składką są ubezpieczeni).

WPISOWE:

     5 zł na pokrycie kosztów organizacyjnych.

UWAGI:

1.  Uczestnicy podróży biorą w niej udział na własną odpowiedzialność i powinni posiadać stan zdrowia umożliwiający uprawianie turystyki górskiej.

2.  Uczestnictwo osób niepełnoletnich może odbywać się tylko pod opieką i na wyłączną odpowiedzialność dorosłego opiekuna.

3.  Uczestnik podróży powinien posiadać dokumenty tożsamości, znać podstawowe zasady bezpiecznego poruszania się w górach oraz posiadać odpowiedni ubiór i wyposażenie stosowne do uprawiania turystyki górskiej.

Ilość miejsc ograniczona, pierwszeństwo uczestnictwa w podróży mają członkowie Koła PTTK.

Zapisy i zadatek w kwocie 87 zł/osoby + 5 zł wpisowe (razem 92 zł/osoby) przyjmuje

Arkadiusz Bogdanowicz tel. 57-55-18, kom. 785-207-618 w terminie do 20.02.2012 roku.

Pozostałą kwotę tj. 173 zł/osoby należy wpłacić  w terminie do 16.04.2012 roku.

Ideą balu dla maluchów była dobra zabawa i wywołanie wielkich uśmiechów naszych pociech.

Karnawał w Rio de Janeiro ma tańczących sambę, Wenecja bale przebierańców jednak nigdzie na świecie dzieci nie śmiały się tak głośno jak na baliku w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu                                                                 

Organizacją zabawy noworocznej i mocą atrakcji zajął się Klub Centrum – Piotr Sroka i Jacek Mizgała.

Najmłodsi w pięknych, pomysłowych, karnawałowych przebraniach z rodzicami uczestniczyli w wielu zabawach i konkursach. Za aktywny udział w zabawie dzieci nagrodzone były słodyczami i drobnymi upominkami.

Największym podziękowaniem dla organizatorów była radość dzieci i rodziców.

Tekst: chor. Marcin SZUBERT

Fot.: Jacek MIZGAŁA

[slideshow]

Komendant Centrum płk Zbigniew Grzesiczak, żołnierze i pracownicy cywilni wojska pożegnali żołnierzy kończących służbę w wojsku oraz żołnierzy odchodzących do innych jednostek wojskowych. Komendant podziękował wszystkim odchodzącym za pełnioną w Centrum służbę wojskową.

Służbę wojskową w innych jednostkach wojskowych rozpoczną:

-        mjr Ryszard Andrzejewski w 14 Wojskowym Oddziale Gospodarczym w Poznaniu;

-        st. sierż. Tomasz SERAFIN i sierż. Błażej SZWAJKIEWICZ w Szkole Podoficerskiej Wojsk Lądowych w Poznaniu;

-        chor. Krzysztof MECHA w Inspektoracie Ochrony Przeciwpożarowej MON w Warszawie.

Mjr Ryszard ANDRZEJEWSKI zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1987 roku po ukończeniu Wyższej Szkoły Oficerskiej Służb Kwatermistrzowskich w Poznaniu zajmując stanowisko kierownika sekcji – szefa zaopatrzenia mundurowego w 8 pułku zabezpieczenia w Poznaniu. Od 1995 roku mjr Andrzejewski służył w Wyższej Szkole Oficerskiej w Poznaniu zajmując kolejno stanowiska wykładowcy i starszego wykładowcy Zespołu Pracowników Dydaktycznych i Pomocniczych oraz kierownika Cyklu Towaroznawstwa i Technologii. Od 2002 roku służył w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu jako kierownik Cyklu Logistyki.

St. sierż. Tomasz SERAFIN zawodową służbę wojskową rozpoczął w 2000 roku w 1 batalionie piechoty górskiej w Nysie na stanowisku dowódcy obsługi plutonu remontowego. W latach 2001 – 2005 sierż. Serafin służył w 9 Brygadzie Kawalerii Pancernej w Braniewie zajmując stanowisko dowódcy drużyny kompanii zmechanizowanej. Od listopada 2005 roku służył z Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu zajmując kolejno stanowiska instruktora grupy kursu w Szkole Młodszych Specjalistów, instruktora i starszego instruktora Cyklu Budowy i Eksploatacji.

Sierż. Błażej SZWAJKIEWICZ zawodową służbę wojskową rozpoczął w 2001 roku w Wyższej Szkole Oficerskiej w Poznaniu na stanowisku starszego kierowcy – starszego operatora w kompanii zabezpieczenia. Od 2002 roku służył w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu zajmując stanowiska instruktora – starszego kierowcy grupy pojazdów szkolnych, instruktora w zespole zabezpieczenia logistycznego, instruktora w plutonie robót specjalnych w batalionie zabezpieczenia szkolenia i w plutonie pojazdów szkolnych w kompanii zaopatrzenia. W 2011 roku uczestniczył w misji PKW Afganistan.

Chor. Krzysztof MECHA zawodową służbę wojskową rozpoczął w 2002 roku w 2 Brygadzie Pancernej na stanowisku dowódcy drużyny kompanii zmechanizowanej, następnie dowódcy załogi plutonu czołgów  w batalionie czołgów. W Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu służył od 2005 roku zajmując kolejno stanowiska instruktora kursu w Szkole Młodszych Specjalistów, pomocnika dowódcy plutonu ochrony w Sekcji Ochrony Informacji Niejawnych, dowódcy plutonu zabezpieczenia szkolenia. Od 2010 roku chor. Mecha służył jako Komendant Wojskowej Straży Pożarnej.

Służbę wojskową i przygodę z mundurem zakończyli:

-        mjr Waldemar PAWLIK

-        st. chor. szt. Ireneusz NOWICKI

-        st. chor. Przemysław CICHY

-        st. chor. Sławomir SOSNOWSKI

-        st. chor. Marek WLEKLIŃSKI

-        chor. Robert ADAMCZYK

-        chor. Tomasz DYMITROWICZ

-        chor. Bogusław HAJDUK

-        st. szer. Krzysztof KARPIŃSKI

Mjr Waldemar PAWLIK zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1990 roku po ukończeniu Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi zajmując stanowisko Młodszego Asystenta w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej w Warszawie. Kolejne stanowiska lekarza plutonu medycznego i sekcji służb, kierownika ambulatorium i kierownika gabinetu lekarskiego zajmował w 87 batalionie łączności w Pile, w 6 pułku lotnictwa myśliwsko – bombowego w Pile, w 8 Skrzydle Lotnictwa Taktycznego w Mirosławcu i Wyższej Szkole Oficerskiej w Poznaniu. Od 2002 roku służył na stanowisku Szefa Sekcji Służby Zdrowia.

St. chor. sztab. Ireneusz NOWICKI zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1984 roku w Wyższej Szkole Oficerskiej Służb Kwatermistrzowskich w Poznaniu na stanowisku instruktora zespołu pracowników naukowo – dydaktycznych, następnie służył jako dowódca plutonu Szkoły Chorążych Służb Kwatermistrzowskich i szef kompanii batalionu podchorążych. Od sierpnia 1997 roku zajmował stanowisko szefa Izby Chorych w Wyższej Szkole Oficerskiej w Poznaniu i w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu.

St. chor. Przemysław CICHY zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1994 roku w 1 Brygadzie Pancernej w Wesołej na stanowisku szefa kompanii, następnie służył w Wyższej Szkole Oficerskiej w Poznaniu jako szef kompanii batalionu podchorążych i dowódca plutonu kompanii czołgów. Od 2002 roku zajmował stanowisko kierownika sekcji starszego instruktora grupy czołgów Zespołu Zabezpieczenia w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu. Chor. Cichy zakończył zawodową służbę wojskową na stanowisku dowódcy plutonu zabezpieczenia szkolenia batalionu zabezpieczenia szkolenia.

St. chor. Sławomir SOSNOWSKI zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1994 roku w 29 Wojskowym Składzie MPS w Kobylnicy na stanowisku dowódcy plutonu szkolenia podstawowego, następnie służył jako dowódca plutonu szkolnego w 111 Szpitalu Wojskowym z Przychodnią w Poznaniu i w Szkole Podoficerskiej Wojsk Lądowych w Poznaniu jako dowódca grupy szkoleniowej. W latach 2003 – 2004 chor. Sosnowski służył w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu jako kierownik grupy – starszy instruktor kursu kandydatów na żołnierzy zawodowych,      a od początku 2011 roku. jako podoficer – specjalista Cyklu Logistyki.

St. chor. Marek WLEKLIŃSKI zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1989 roku w 27 Wojskowym Zakładzie Budowlanym w Gnieźnie na stanowisku starszego operatora. Od 1990 roku służył w Wyższej Szkole Oficerskiej Służb Kwatermistrzowskich w Poznaniu na stanowisku dowódcy drużyny – starszego kierowcy instruktora, dowódcy obsługi plutonu remontowego i dowódcy plutonu zaopatrzenia. W latach 1994 – 2002 chor. Wlekliński służył w Wyższej Szkole Oficerskiej w Poznaniu na stanowisku dowódcy plutonu transportowego. Od 2002 roku kontynuował służbę w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu jako kierownik sekcji zaopatrzenia Zespołu Zabezpieczenia Logistycznego i dowódca plutonu robót specjalnych batalionu zabezpieczenia szkolenia. Zawodową służbę kończy na stanowisku dowódcy plutonu pojazdów szkolnych batalionu zabezpieczenia szkolenia.

Chor. Robert ADAMCZYK zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1996 roku w 9 Ośrodku Szkolenia Specjalistów Czołgowych w Ostrowie Wielkopolskim na stanowisku technika – starszego instruktora wydziału szkolenia. W Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu służył od października 2002 roku. zajmując stanowiska najpierw kierownika grupy – starszego instruktora kursu specjalistów Szkoły Młodszych Specjalistów, a od 2009 roku dowódcy plutonu szkolnego Ośrodka Szkolenia Specjalistycznego. Na tym stanowisku kończy zawodową służbę wojskową.

Chor. Tomasz DYMITROWICZ zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1996 roku w Wyższej Szkole Oficerskiej w Poznaniu na stanowisku kierownika strzelnicy czołgowej Ośrodka Szkolenia. Od października 2002 roku służył w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu jako kierownik obsługi strzelnicy czołgowej Ośrodka Szkolenia i pomocnik dowódcy plutonu ochrony grupy ochrony. Chor. Dymitrowicz służbę wojskową zakończył na stanowisku szefa kompanii ochrony batalionu zabezpieczenia szkolenia.

Chor. Bogusław HAJDUK zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1986 roku w Wyższej Szkole Oficerskiej Służb Kwatermistrzowskich w Poznaniu na stanowisku starszego magazyniera. Od 1994 roku służył w Wyższej Szkole Oficerskiej w Poznaniu jako starszy magazynier, komendant ochrony wydziału ogólnego, szefa kursu Wojsk Lądowych. Od 2002 roku służył w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych zajmując kolejno stanowiska szefa kursu doskonalenia zawodowego Podoficerskiej Szkoły Zawodowej i podoficera specjalisty Zespołu Pracowników Dydaktycznych. Chor. Hajduk zakończył służbę wojskową na stanowisku podoficera – specjalisty Cyklu Logistyki.

St. szer. Krzysztof KARPIŃSKI zawodową służbę wojskową rozpoczął w 2009 roku w 9 Brygadzie Kawalerii Pancernej w Braniewie na stanowisku elektromechanika warsztatu remontu pojazdów kołowych kompanii remontowej. Od marca do września 2009 roku uczestniczył w misji PKW Irak. W Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu służył od grudnia 2011 roku i na stanowisku kierowcy – elektromechanika plutonu robót specjalnych kompanii remontowej.

Kończącym służbę w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu życzymy wielu kolejnych sukcesów na nowych stanowiskach służbowych a żołnierzom zdejmującym mundur wszelkiej pomyślności w cywilnej rzeczywistości.

Szanowni Panowie powodzenia!

Tekst i fot.: chor. Marcin SZUBERT

[slideshow]

12►

Komendant Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych płk Zbigniew Grzesiczak pożegnał 117 żołnierzy po odbyciu służby przygotowawczej przeniesionych do rezerwy.

W czasie zbiórki podziękował za zaangażowanie włożone w proces szkolenia a za osiągnięcie najwyższych wyników wyróżnieni nagrodą rzeczową zostali:

     – szer. elew Paweł Boroński

     – szer. elew Rafał Jurgielewicz

     – szer. elew Mateusz Lenartowicz

     – szer. elew Tomasz Nogal

     – szer. elew Marcin Szczepanik

     – szer. elew Paweł Szumlewicz

     – szer. elew Lubosz Trafny

     – szer. elew Michał Tołoczyński

     – szer. elew Marcin Paczuśka

     – szer. elew Michał Hatłas

Na zbiórce powitani zostali nowoprzybyli do Centrum żołnierze, którzy w Poznaniu kontynuować będą służbę wojskową.

Do Centrum przybyli:

     - chor. Bartosz Witucki z 7 Brygady Obrony Wybrzeża

     - mł. chor. Jarosław Pługowski ze Szkoły Podoficerskiej Wojsk Lądowych z Poznania

     - mł. chor. Artur Szczerba ze Szkoły Podoficerskiej Wojsk Lądowych z Poznania

     - st. sierż. Dawid Ługiewicz z 2 OSK

     - sierż. Artur Stachowiak z 2 OSK

     - sierż. Jacek Antkowiak z 2 OSK

     - sierż. Andrzej Faryś ze Szkoły Podoficerskiej Wojsk Lądowych z Poznania

Na zakończenie uroczystej zbiórki Komendant wręczył żołnierzom akty mianowania na kolejne stopnie wojskowe.

Awansowali na stopnie wojskowe:

starszego chorążego sztabowego

     - mł. chor. sztab. Waldemar Majcher

chorążego

     - mł. chor. Mirosław Bureta

młodszego chorążego

     - st. sierż. Piotr Muzia

     - st. sierż. Arkadiusz Skotarek

starszego sierżanta

     - sierż. Karol Adamski

     - sierż. Jarosław Sawicki

sierżanta

     - plut. Jarosław Świat

     - plut. Karol Szajner

     - plut. Artur Stachowiak

plutonowego

     - st. kpr. Piotr Milczarek

     - st. kpr. Andrzej Pełnikowski

Gratulujemy wszystkim żołnierzom i życzymy dalszych sukcesów.

Tekst i fot.: chor. Marcin SZUBERT

[slideshow]

„Najmłodszym zawsze powtarza się, że zabawa z ogniem może skończyć się pożarem. Wy jesteście dorośli ale z ogniem bez względu na wiek nie ma żartów. Wasze zdrowie i życie jest najważniejsze a bezpieczeństwo zależy bezpośrednio od Was.” – rozpoczął zajęcia z ochrony przeciwpożarowej Józef Urbański – inspektor p.poż. CSWLąd Poznań.

W Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu odbyło się szkolenie z żołnierzami V turnusu służby przygotowawczej. Elewi, którzy w styczniu rozpoczęli służbę, uczestniczyli w zajęciach z ochrony przeciwpożarowej. W czasie zajęć omówiono zagrożenia pożarowe występujące wewnątrz budynków koszarowych oraz występujące na poligonach i placach ćwiczeń w czasie szkolenia. Żołnierze zapoznali się z procedurami postępowania na wypadek pożaru oraz praktycznie użyli podręcznego sprzętu przeciwpożarowego do gaszenia zaimprowizowanego pożaru.

W szkoleniu wzięło udział ponad 140 żołnierzy V turnusu służby przygotowawczej oraz wojskowa straż pożarna z Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych.

Zajęcia przeciwpożarowe odbywają się z żołnierzami cyklicznie. Kolejne zajęcia „Ćwiczebny alarm pożarowy” realizowane będą z udziałem jednostek Państwowej Straży Pożarnej

Tekst: Józef URBAŃSKI, chor. Marcin SZUBERT

Fot.: Grzegorz KAMIŃSKI

[slideshow]

Służbę wojskową rozpoczął w m. Czarne jako elew Szkoły Młodszych Specjalistów,  specjalność – kierowca BWP. Po jej ukończeniu został skierowany do 9 Brygady Pancernej w Braniewie. Z Braniewa ze względu na potrzeby Sił Zbrojnych został przeniesiony do Poznania. Służba zasadnicza utwierdziła go w przekonaniu, że powinien dalsze swe losy związać z mundurem.

Po ukończeniu zasadniczej służby wojskowej został żołnierzem nadterminowym.  Pod koniec 2008 roku przeszedł do służby zawodowej jako kierowca.

Dowódca kompanii kpt. Mariusz Urbanek opisuje szer. Zemlaka w bardzo trafnych słowach „Obowiązki i zadania wykonuje na bardzo wysokim poziomie. Wykazuje wiele inicjatywy w służbie. To właściwy człowiek na właściwym miejscu. Jest kierowcą od którego inni mogą się uczyć fachu”.

W kontaktach osobistych, koleżeński, otwarty na potrzeby innych, zawsze gotowy do pomocy. Posiada i rozwija zdolności muzyczne oraz angażuje się społecznie w działalność lokalnego środowiska. Wspierał z żołnierzami Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych XIX Finał Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy w 2010 roku.

Panie Tomku życzymy dalszych sukcesów zarówno w życiu prywatnym jak i zawodowym.

Tekst: st. chor. sztab. Krzysztof ŁUCKIEWICZ
Fot.: Jacek MIZGAŁA, archiwum st. szer. Tomasza ZEMLAKA

[slideshow]

W ramach pierwszego w tym roku turnusu służby przygotowawczej ochotnicy z kartami powołania stawili się w czterech centrach szkolenia Wojsk Lądowych: w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu, w Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia w Toruniu, w Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych we Wrocławiu, oraz w Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w Zegrzu. W sumie do przeszkolenia zameldowało się 688 ochotników w tym 92 kobiety.

Przyjętych do służby czekają trzy miesiące szkolenie podstawowego. W tym czasie poznają podstawy żołnierskiego rzemiosła. Ostatni, czwarty miesiąc służby, poświęcony będzie szkoleniu specjalistycznemu, wymagane jest to do otrzymania specjalności wojskowej. Po ukończeniu szkolenia żołnierze otrzymają możliwość podpisania kontraktu na wykonywanie obowiązków w ramach Narodowych Sił Rezerwowych.

Rozpoczęty w styczniu turnus jest już piątym, w którym szkolą się ochotnicy służby przygotowawczej

Służba przygotowawcza szkolona jest w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych od 2010 roku. W 2010 roku CSWLąd przeszkoliło 546 ochotników służby przygotowawczej (w tym 63 kobiety) a w 2011 roku CSWLąd przeszkoliło 920 ochotników służby przygotowawczej (w tym 134 kobiety).

Uroczysta przysięga wojskowa żołnierzy pierwszego w 2012 roku turnusu służby przygotowawczej do NSR odbędzie się 10 lutego.

Tekst: Wydział Prasowy Dowództwa Wojsk Lądowych, chor. Marcin SZUBERT

Fot.: DWLąd

Na uroczystej zbiórce, przed frontem pododdziałów, w imieniu Komendanta Centrum, ppłk Jarosław Muszyński wręczył laureatowi tytuł wraz z podziękowaniami za dotychczasową służbę.

Chorąży Dariusz Wypychowski służbę wojskową rozpoczął w Centrum Szkolenia Czołgowo-Samochodowego w Pile jako kadet dwuletniej Szkoły Chorążych, na kierunku  naprawa i eksploatacja pojazdów kołowych.

Wysokie wyniki w nauce pozwoliły mu na wybór miejsca służby. Wybrał Piłę, gdzie jako dowódca plutonu zdobył pierwsze żołnierskie doświadczenia.

W 2002 roku został skierowany do dalszej służby w poznańskim Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych na stanowisko dowódcy plutonu Szkoły Młodszych Specjalistów. Doskonalenie wojskowego rzemiosła, wyszkolenie, zaangażowanie i wyjątkowe dbanie o żołnierzy szybko zyskały uznanie przełożonych. Został wyznaczony na stanowisko kierownika kursu – odpowiednik dowódcy kompanii. Przez rok dowodził ponad 160 elewami.

Na każdym ze stanowisk dawał z siebie 110% a jego zdolności organizacyjne, wymagalność od siebie  i podwładnych, pracowitość, konsekwencja w dążeniu do celu stawiają go w szeregu liderów Centrum.

Jest niekwestionowanym autorytetem i wzorem do naśladowania.

Darku, życzymy dalszych sukcesów w życiu prywatnym i zawodowym.

Tekst: st. chor. sztab. Krzysztof ŁUCKIEWICZ
Fot.: Jacek MIZGAŁA

[slideshow]

Przedstawiamy wywiad z podpułkownikiem Andrzejem Szymanowskim żołnierzem CSWLąd, który na afgańskiej misji wykonuje zadania koordynatora, doradcy wojskowego w Grupie do spraw Zarządzania i Rozwoju Dystryktów. Wywiad przeprowadził kapitan Jacek Thomas z sekcji informacyjno-prasowej – PKW Afganistan.

Podpułkownik doktor Andrzej Szymanowski – absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu z 1984 roku, Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu z 1992 roku (studia magisterskie), Akademii Obrony Narodowej w Warszawie z 1997 roku (studia doktoranckie). Ukończył Kurs Taktyczno – Operacyjny i Kurs Dowódców Batalionów w Akademii Obrony Narodowej.

W Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu jest szefem Wydziału Dydaktycznego. W Polskim Kontyngencie Wojskowym w Afganistanie wykonuje zadania koordynatora, doradcy wojskowego w Grupie do spraw Zarządzania i Rozwoju Dystryktów (ang. District Development Group – DDG). Jego zadaniem jest wspieranie władz lokalnych, pomoc w administrowaniu i kierowaniu rozwojem na szczeblu dystryktów (szczególnie rejon Waghez) oraz stwarzanie warunków do poprawy bezpieczeństwa.

Podpułkownik Szymanowski interesuje się biologią i sportem. Ponieważ jego pasją jest czytanie kronik z gatunku opisu przyrody, to bardzo często chodzi wędkować, gdzie przy okazji łowienia ryb podgląda otaczający świat.

Jak długo Pan się przygotowywał do wyjazdu na misję?

Na przygotowania do misji wykorzystałem cały możliwy czas, to jest od momentu otrzymania informacji (początek lutego 2011r.) o wstępnej kwalifikacji do wyjazdu. W sumie przygotowywałem się siedem miesięcy.

Czy jest to wystarczający czas na dobre wyszkolenie?

Jak by na to spojrzeć z perspektywy prawie roku, który minął od rozpoczęcia przygotowań, ocenić na spokojnie i udzielić odpowiedzi na pytanie, to TAK lub NIE jest niewystarczające. Ponieważ jeśli chodzi o znajomość języka angielskiego (chodzi o zwroty specjalistyczne) , to należałoby się przygotowywać dużo wcześniej. Również merytorycznie do objęcia stanowiska jest nie jest za dużo czasu, zważywszy na rozpiętość problemów, którymi się zajmuję na misji. Natomiast wystarczyło, by przygotować się pod względem bojowym, chociaż zajęć ze sprzętem nigdy nie za dużo.

Jak długo Pan się zna z żołnierzami, z którymi Pan współpracuje?

Problem przygotowań to nie tylko czas, ale również treść i plan szkolenia oraz związek pomiędzy poszczególnymi składnikami. Aspekt znajomości ze współpracownikami, można rozpatrywać według dwóch kryteriów: znajomości w ogóle i znajomości w kontekście wspólnych zadań. W odniesieniu do pierwszego kryterium, to bezpośredniego przełożonego znam od połowy lat osiemdziesiątych, a z pozostałymi oficerami spotkałem się wiosną ubiegłego roku. Jeśli chodzi o znajomość rozważaną jako współpracę w grupie, rozpoczęła się na ćwiczeniach „Bagram 11” w Kielcach, a z pracownikami wojska w bazie w Ghazni.

Jest Pan zadowolony z działania swojej komórki?

Działalność Grupy do spraw Zarządzania i Rozwoju Dystryktów jest dobrze „złożona”, a zadowolenie osobiste to coś wtórnego. Tu w Afganistanie przede wszystkim liczą się efekty i ilość spotkań efektywnych z przedstawicielami lokalnej administracji, wypełnianie dokumentów, dokonywanie różnego rodzaju zestawień, analiz, projektów itp. Moje, a raczej nasze zadowolenie należałoby mierzyć zadowoleniem przełożonych, tych na miejscu i tych w kraju.

Na jakie trudności tu najczęściej napotykacie?

Wykonywanie zadań przez Grupę uwarunkowane jest wieloma czynnikami, ale głównie zależne jest od bezpieczeństwa. Bardzo często koordynatorzy i doradcy realizują zadania w terenie. Grupa nie posiada własnych pojazdów oraz elementu ochrony. W związku z powyższym uzależniona jest od pododdziałów bojowych i niektórych komórek niekinetycznych, jak chociażby Zespół Odbudowy Prowincji. Inną trudnością jest ograniczony kontakt telefoniczny z przedstawicielami niektórych dystryktów. Dla przykładu, w moim zainteresowaniu jest dystrykt Waghez, w którym nie ma żadnych telefonów czy Internetu. Dlatego tylko spotkania osobiste brane są pod uwagę, a można by przecież użyć technicznych środków łączności. Niestety w Afganistanie jest to bardzo utrudnione.

A jak wygląda współpraca z lokalną ludnością?

Współpraca z lokalną ludnością jest raczej sporadyczna i tylko przy okazji patroli do wytypowanych miejscowości. Spotykamy się ze starszyzną i omawiamy standardowe problemy, takie jak: poprawa bezpieczeństwa, warunki socjalno-bytowe i potrzeby w tym zakresie, wpływ władz lokalnych na życie mieszkańców. Godne podkreślenia jest to, że w spotkaniach nie odczuwa się wrogości, chociaż czasami unika się z nami kontaktów.

Czy sprawdziły się Pana oczekiwania wobec misji?

Przygotowując się do misji, posiadałem pewien poziom wiedzy na temat mojej przyszłej pracy i z tym były bezpośrednio związane moje oczekiwania. Dotyczyły one przede wszystkim efektywnej pracy w terenie z administracją. Myślałem sobie, że wdrożę w życie jakieś sprawdzone wzorce z Polski, z obszaru samorządności, na przykład coś na wzór Zespołów Zarządzania Kryzysowego czy Straży Gminnej. Niestety, moim zdaniem, jeszcze za wcześnie na takie eksperymenty, bynajmniej co do większości dystryktów w prowincji Ghazni. Inne oczekiwanie, to dobre relacje z urzędnikami z pięciu dystryktów, które mam niejako pod opieką. Muszę przyznać, oczekiwanie się spełniło. Afgańczycy to wspaniali ludzie, serdeczni i gościnni. Szczególnie dobre relacje zbudowałem z subgubernatorami Waghez oraz Khwaja Omari.

Analizując dotychczasowe osiągnięcia w Afganistanie, czy uważa Pan, że szkolenia i przygotowanie w kraju pomogły Panu w realizacji zadań na misji?

Myślę, że przygotowania do misji muszą opierać się na analizie materiału już posiadanego, przygotowaniu programu działania, a nawet wstępnej jego interpretacji, a w Afganistanie jego wdrażanie. Zdecydowanie należy kontynuować zadania wykonywane przez poprzedników.

Co dla Pana jest najważniejsze podczas misji w Afganistanie?

Za najważniejsze dla mnie i myślę, że dla moich współtowarzyszy jest bezpieczeństwo, wrócić cało i zdrowo do rodziny. Do ważnych celów misji zaliczam także zdobycie doświadczenia, którego część chcę wykorzystać w swojej działalności w służbie w kraju.

Patrząc na te parę miesięcy, które spędziliśmy tu w Afganistanie jak Pan ocenia zdobyte doświadczenia, czy mogą one być przydatne w kraju na Pana stanowisku?

Owszem zdobyłem doświadczenie w Afganistanie i część z pewnością wykorzystam w swojej dalszej służbie. Jak wspomniałem wcześniej, zdobytą wiedzę z misji chcę przekazać poprzez wdrożenie do metodyki przygotowania żołnierzy określonych specjalności w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych. Przede wszystkim chcę ograniczyć lub wykluczyć mity, jakie przekazują żołnierze powracający z Afganistanu. Ważne jest to, aby w żołnierzach, potencjalnych uczestnikach misji, wyrobić poczucie przestrzegania procedur w celu uniknięcia zagrożeń.

Wierzy Pan  w pokój w Afganistanie?

Co do wiary, to jestem człowiekiem wierzącym i wierzę w pokój w Afganistanie. Inną kwestią jest, kiedy to nastąpi. Czasami zastanawiam się, czy na takim poziomie rozwoju kulturowego, obecny stan w tym kraju to pokój? Może społeczeństwo musi dalej tak postępować, aby się rozwijać, aż zrozumie, że można żyć razem i lepiej?

Jakie są Pana plany po powrocie do kraju?

Plany mają to do siebie, że są po to, aby je realizować lub zmieniać. Tu w Afganistanie mogą one szybko ulec weryfikacji. Dziś jestem i planuję, a jutro już nie. Pozostawię tę kwestię na czas, kiedy będę w Polsce.

Czy zastanawiał się Pan nad tym, co będzie robił po zakończeniu służby wojskowej?

Jeśli chodzi o plany życiowe w perspektywie dalszej, czyli po zdjęciu munduru, to miałem kilka przemyśleń, ale też chciałbym pozostawić to na inny czas i okoliczności. Może konieczny będzie kolejny wywiad po powrocie do ukochanej Wielkopolski?

Rozmowę przeprowadził kpt. Jacek Thomas

W Poznaniu Orkiestra najgłośniej grała przed Centrum Kultury Zamek i na pobliskim Placu Mickiewicza gdzie rozstawione były dwie sceny. Plac Mickiewicza „opanowali” mundurowi i grupy rekonstrukcyjne.

W całym poznaniu w 12 sztabach pracowało około 2.000 wolontariuszy.

Wojsko zgodnie z hasłem XX Finału „Gramy z pompą!” – pompowało. Żołnierze wykonywali pompki, żeby zebranych pieniędzy było jak najwięcej. Wojsko wsparli członkowie grup rekonstrukcyjnych, pasjonaci armii i oraz młodzież ze Strzelca.

„Wojska Lądowe zagrały z WOŚP w większości garnizonów. Około 1.000 żołnierzy oraz pracowników największego rodzaju sił zbrojnych pomogło 8 stycznia 2012 roku w organizacji, jak również sprawnym przeprowadzeniu koncertów i licytacji prowadzonych przez sztaby orkiestry w ponad 50 miejscach od Szczecina po Przemyśl oraz od Węgorzewa po Kłodzko. Ponad 40 jednostek wojskowych zaangażowało się w działania, które umożliwiły bezpieczne prowadzenie koncertów, logistyczne i organizacyjne wsparcie orkiestrowych sztabów oraz atrakcyjną oprawę. Zadbali o przygotowanie posiłków regeneracyjnych oraz ciepłych napojów dla wolontariuszy i uczestników koncertów w 20 punktach logistycznych wykorzystujących kuchnie polowe, namioty wojskowe, nagrzewnice, samochody ciężarowe. To mało spektakularny, ale niezwykle ważny i potrzebny aspekt żołnierskiego wsparcia. Wojska Lądowe wystawiły ponad 100 egzemplarzy sprzętu wojskowego. Można było zobaczyć kołowy transporter opancerzony Rosomak, czołg Leopard 2A4, zestawy przeciwlotnicze, pojazdy wysokiej mobilności HMMWV, sprzęt saperski, armato haubicę samobieżną Dana oraz wyrzutnię rakietową Langusta. Żołnierze zaprezentowali urządzenia treningowe, symulatory, sprzęt spadochronowy, broń strzelecką oraz wyposażenie osobiste. Zagrały garnizonowe orkiestry wojskowe oraz liczne zespoły artystyczne skupione w wojskowych klubach garnizonowych.” – ppłk Tomasz Szulejko – Szef Wydziału Prasowego – Rzecznik Prasowy Dowódcy Wojsk Lądowych.

Finał mamy już za sobą ale do 17 stycznia 2012 roku można wesprzeć Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy i stanąć do licytacji dnia w koszarach Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych przy ul. Wojska Polskiego w Poznaniu z wieloma atrakcjami.

<<<Szczegóły „Dnia w koszarach” i licytacja…>>>

Tekst: chor. Marcin SZUBERT

Fot.: kpr. Szymon PIĘDZIA

[slideshow]